مگر نشنیدند که نهی کرد اطرافیانش را از اجبار در درآوردن خلخال حرام از پای زن یهودی

که گفت <<<ولله که جادارد مسلمانی باغیرت این درد را ببیند , از غم دق کند و بمیرد>>>

سالها تو مراسم عزای دخت پیمبر بر سر و صورت خود زدیم که بی بی مون سیلی خورده 

ولی افسوس که هرگز فکر نکردیم در عظمت این مصیبت 

که عظمت این مصیبت عدم شناخت دین است

فرستاده خدا سر می تکاند از خاکروبه زنی کافر.علی ابن ابی طالب سر بر تنور آتشین می گیرد

اما حکمرانان مدعی ولایت ما انسان ها را خاکروبه هایی فرض کرده اند که جز سوختن در آتش حقی ندارند.

اما والیان دین چرا؟

اما پیروان دین چرا ؟

سکوت چرا ؟